Şarkı Sözleri

Sagopa Kajmer – Küheylan Şarkı Sözleri

Sagopa Kajmer - Küheylan Şarkı Sözleri

Sagopa Kajmer – Küheylan Şarkı şarkı sözleri bu yazımızda siz rap müzik severler ile bir araya geliyor. Hızlı bir şekilde Sagopa Kajmer – Küheylan Şarkı sözleri yazımıza göz atalım. Şarkı ile bu yazımıza konu olan sanatçının diğer şarkılarına da göz atmak dilerseniz, sağ üstteki arama bölümünden kolayca diğer şarkıların sözlerine ulaşabilirsiniz.

İlginizi Çekebilir: Arda Gezer, Episode 1 albümünün şarkı listesini paylaştı

Lütfen bu şarkı hakkındaki olumlu ya da olumsuz, herhangi bir düşüncenizi yazımızın sonunda bulabileceğiniz yorum bölümünden bizler ve diğer yüz binlerce okuyucu ile paylaşmayı unutmayın. Ayrıca bu yazıyı Twitter, Instagram ve Facebook gibi sosyal medya hesaplarınız üzerinden arkadaşlarınız ile paylaşarak daha fazla kişiye ulaşmamıza ve daha fazla içerik üretmemize yardımcı olabilirsiniz. Çok teşekkürler!

Sagopa Kajmer – Küheylan Şarkı Sözleri

[Verse 1]

Sokaklar artık boş birer Dünya
Ne bir sigara, ne de bir kola kutusu
Yukarıda sis bulutu ve umudu taşıyan kimse yok
Yumuldu gözüm, derinden gelen ses boğuk
Tek başınayım Dünya’da
Hiç kadarım
Adımlarım kadar yaşadım (Yeah)
Ayakkabılarımın aşınan ayakları sersefil vücuduma kefil ben yürüdüm
Tarihim geçti çürüdüm
Kendimi sürüdüm
Dün büyüdüm, bugün sanki ölüyüm
Aklıma konuk olan görüntülerde siz iliklerimi sıktınız
Ben gözlerimi kıstım ve tılsım
Kalbime indi ve surat yazıtıma
Kazıdım kollarımda kalan izleri
Yeniden içime attım o gizleri
Gizlerin odası derinde kilitli
Adaletin sırtı dönek
Yirmi beş senelik beni gömek, elimde mezara kürek

[Nakarat x2]

Ayaklarım yılların çelebisi ve ben küheylan
Ceylan kaçarken yoruldu, kaptı kaplan
Yolumuz uzun, kısa vücudum emanet ayaklarıma
Duâsız bir yolcuyum
Adaletin sırtı dönek
Yirmi beş senelik beni gömek, elimde mezara kürek
Hadi gidelim!

[Verse 2]

Yo! Hadi gidelim ve beni gömelim
Yolumuz uzun-kısa
Bu kıssada bir hisse
Yoksa yanına al ve kendini tokatla
Ağlayan sana sor ve öğret dersini
Kendine zırhını giy ve savaş kendinle ve barışı bekle
Çatışmalarda onurunu koru
Sık tetiği ve gururun katilin olsun
Sen sana kıy, barış masasında nöbet yok
Bir yığın insan gördüm, günlükleri dolabında gizli saklı
Kendiyle mektuplaşan ya da kendiyle konuşan
Dününü unuttu hepsi
Günler günlüklere küstü ya da günlük yazara kara önlük giydi
Son mektup kalbine sıktı
Aklı maçaya gelen görüntülerde çalmıştınız kalbimi
Kırmıştım annemi dahi
Bir özür vahi, bir ömür fâni
Ödemem zor bu bedeli ve ebedi
Buruk döndü kalbin, bir selamsız deşti kendini
Ben bendimi yardım ve yardım eden olmadı, tek kaldım
Kazıdım surat yazıtıma gerçeği
Dostun adı var, kendi yok (ah)
Ve herkes sadece vatandaş
Ve çöplükteki isimler gerideki hatalarım
Düştüğüm her kuyuda bir canavar tanıdım
Korktuğum vakit elini sıktım, ben bir anıyım
Yirmi beş sene kendimle yaşadım
Yetti!

[Nakarat x2]

Ayaklarım yılların çelebisi ve ben küheylan
Ceylan kaçarken yoruldu, kaptı kaplan
Yolumuz uzun, kısa vücudum emanet ayaklarıma
Duâsız bir yolcuyum
Adaletin sırtı dönek
Yirmi beş senelik beni gömek, elimde mezara kürek
Hadi gidelim!

[Çıkış]

Yo! Sagopa Key
2003, Kuvvet Mira

[Kesit]

“Bence çok güzel bir hikâyeydi oğlum, çok da güzel anlattın
Çok, çok içtendi.”

You may also like

Leave a reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir